بیمار آقاری 22 ساله که از حدود 3 سال پیش با تشخیص کولیت اولسر تحت درمان با قرص آساکول و مترونیدازول بود، به دنبال یک بحران روحی دچار رکتوراژی می گردد که همراه با سردرد بوده و تهوع مختصری نیز داشته است. بیماران به بیمارستانی در مجاورت محل سکونت خود منتقل می شود و در سیتی اسکن انجام شده از مغز ضایعه ای دیده نمی شود و پس از دادن سرم بیمار مرخص می شود.

1زمینه و هدف: ارتقاء فرهنگ ایمنی بیمار با توجه به الگوی مشارکت بیمار، در سازمان­ها حایز اهمیت می­باشد. هدف از پژوهش حاضر،  طراحی الگوی مشارکت بیمار در ارتقاء فرهنگ ایمنی بیمار بود. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کارکنان بیمارستان­های آموزشی دانشگاه­های علوم پزشکی مشهد و تربت حیدریه بودند که 536 نفر با روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای انتخاب شدند. از پرسشنامه محقق ساخته مشارکت بیماران در ارتقاء فرهنگ ایمنی بیمار استفاده شد. پایایی 93/0 به­دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزار LIZREL نسخه 10 استفاده شد. سطح آلفا 05/0 در نظر گرفته شد. یافته­ ها: طبق نتایج این مطالعه، در زمینه پیاده­سازی مشارکت بیمار در ارتقاء فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان ها باید قبل از هر چیزی به تقویت بعد «پاسخگو بودن در قبال اشتباهات» توجه نمود که از دید کارکنان بیمارستان بیشترین تاثیر را در تحقق مشارکت بیمار در ارتقاء فرهنگ ایمنی بیمار دارد. پس از آن تقویت بعدهای «اخلاقیات و رهبری اخلاق مدار»، «سازماندهی و کنترل سازمانی»، «ویژگی­های بیمار»، «دادن حس کنترل و فعالیت های مشارکتی به بیمار»، «کار تیمی»، «مدیریت و رهبری»، «برنامه­ریزی نیروی انسانی»، «تعامل پزشک با بیمار»و بعد «ارزیابی بیمار» در درجه اهمیت بعدی قرار دارند. نتیجه­ گیری: نتایج نشان داد که  tهمه مسیرهای بین عامل­های تحقیق برابر و بزرگ­تر از 1/96 بود. همچنین نتایج حاکی از آن بود که برازش مدل کلی پژوهش مناسب و قوی است.

مقدمه: مراقبت بیمارمحور یکی از اولویت های مهم نظام سلامت در بهبود ایمنی و رضایت بیماران به شمار می رود اما در موارد بسیاری، طبق موازین منشور حقوق بیمار ارایه نمی گردد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل مراقبت بیمار محور با رویکرد منشور حقوق بیمار در بیمارستان های قطب یک وزارت بهداشت و درمان ایران انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر با رویکرد کیفی انجام شد. مشارکت کنندگان مشتمل بر 21 نفر از مدیران و کارشناسان خبره، مدیران پرستاری مراکز آموزشی و درمانی بیمارستان های منتخب بودند. روش جمع آوری داده ها شامل مصاحبه عمیق بود. داده های حاصل به روش تحلیل محتوای کیفی مورد تحلیل واقع شدند. یافته ها: فرآیند تجزیه و تحلیل داده ها در نهایت به پیدایش 6 درون مایه منجر شد. این درونمایه ها تحت عناوین مدیریت خدمات پرستاری، اطلاعات، تامین منابع و مراقبت، منشورحقوق بیمار، ایمنی بیمار و مراقبت معنوی معرفی شدند که هر کدام از آنها از طبقات، زیرطبقات و کدهای اولیه مستخرج گردیده که در متن مقاله به تفصیل شرح داده شده اند. نتیجه گیری: توجه به ابعاد مراقبت بیمارمحور و ضرورت اعتلای حقوق بیمار یکی از اولویت های سیستم ارایه دهنده خدمات مراقبت سلامت است. پیشنهاد می گردد که مدل مراقبت بیمار محور با رویکرد منشور حقوق بیمار به منظور ارایه هرچه بهتر خدمات مراقبت سلامت و جلب رضایت دریافت کنندگان مورد استفاده قرار گیرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این جستار از یک سو اصطلاح بیمار با رویکرد بیماری های مستحدثه و نوظهوری که سرانجام اغلب آنها مرگ است، مورد نقد و بررسی واژه شناسانه قرار گرفته و با ملاحظه سه شاخص بازدارندگی از فعالیت روزمره، خطرناک و کشنده بودن و نیز منجر به مرگ شدن بازتعریف شده است. از دیگر سو تصور ملازمه سکوت قانون گذار با ابهام و اجمال مورد نقد قرارگرفته و ثابت شده است که سکوت در تقابل نفی و اثبات، در حقیقت به معنای تصریح به نظریه نفی و تایید آن است. برهمین اساس فرضیه معنادار بودن سکوت مقنن در خصوص حجر بیمار مشرف به موت تقویت و از رهگذر آن مخالفت قانونگذار با نظریه مشهور و پذیرفتن نظر فقیهان متقدم مبنی بر نفوذ کلیه تصرفات مالی بیمار مشرف به موت از اصل ثابت شده است. علاوه بر این تصور وجود تناقض در مواد قانون مدنی در باب حجر بیمار به ویژه در ماده های 944 و 945 از طریق بازشناسی معنای عام بیمار و اخص آن باطل دانسته شده است، چه آنکه واژه مرض در ماده های یادشده عام است و هر نوع بیماری را شامل می شود؛ حال آن که اصطلاح بیمار در باب حجر خاص است و صرفا مریضی را شامل می شود که مشرف به موت و ملاک های سه گانه در او جمع شده باشد.

اساس و بنیاد مراقبت پرستاری احترام به شان افراد است. جزء تفکیک ناپذیر پرستاری احترام به زندگی، شان و حقوق انسان ها است که تحت تاثیر ملیت، نژاد، مذهب، رنگ پوست، سن، جنس یا وضعیت های سیاسی اجتماعی قرار نمی گیرد. این مساله در نوجوانی اهمیت دوچندانی می یابد، زیرا که نوجوانی زمان تغییر و شروع تصمیم گیری فرد است. تلاش نوجوانان برای استقلال، تصمیم گیری و آزادی به خاطر هویت شخصی است. هر موردی که مداخله ای در آن نماید، تهدیدی برای حس هویت بوده و سبب از دست دادن اراده خواهد شد. بیماری با محدود کردن توانایی های فیزیکی و بستری شدن در بیمارستان منجر به جدایی از سیستم حمایت شده که می تواند سبب بحران های موقعیتی جدی در نوجوان شود. بررسی دیدگاه نوجوانان به همراه مقایسه با دیدگاه پرستاران می تواند ضمن آشکارسازی اختلافات موجود، زمینه ارایه خدمات جامع تر پرستاران به نوجوانان بستری در بیمارستان را فراهم آورد.این تحقیق، مطالعه ای پیمایشی، از نوع مقطعی است. برای انجام آن 175 پرستار و 180 نوجوان بستری (12-18 سال) که خصوصیات لازم برای نمونه گیری را دارا بودند، به ترتیب به روش سرشماری و نمونه گیری آسان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه و روش گردآوری داده ها خود گزارشی بود. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزار آماری SPSS و با به کارگیری آمار توصیفی و استنباطی نظیر آزمون من ویتنی یو و کروسکال والیس صورت گرفت.یافته های این پژوهش نشان داد که بین درک پرستاران و نوجوانان بستری در زمینه اهمیت حریم (P<0.001)، رعایت حریم (P<0.001)، اهمیت تعاملات پرستار و نوجوان (P=0.019)، رعایت تعاملات پرستار و نوجوان (P<0.001)، تفاوت آماری معنی داری وجود دارد و در این زمینه ها میانگین درک پرستاران از نوجوانان بالاتر است. در زمینه اهمیت و رعایت ایجاد فرصت برای تصمیم گیری نوجوان تفاوت آماری معنی داری بین درک پرستاران و نوجوانان بستری وجود ندارد. در مجموع، بین درک پرستاران و نوجوانان بستری در زمینه اهمیت شان و منزلت (P<0.001) و رعایت شان و منزلت (P<0.001)، تفاوت آماری معنی داری وجود دارد و میانگین درک پرستاران از نوجوانان بالاتر است.با استفاده از یافته های این پژوهش و با توجه به اولویت های اهمیت و رعایت از دیدگاه نوجوانان می توان پرستاران را راهنمایی نمود تا مراقبتی با کیفیت بالاتر به این گروه سنی ارایه دهند.